Tout va bien

    Het is zaterdag 7 maart. De zon schijnt en we zijn net afgezet door buschauffeur Dennis van `Slangenreizen`. Dit keer verliep de reis vlot en kunnen we snel met onze wandeltocht beginnen. Bij Hôtel des Invalides aangekomen is het inmiddels 11 uur en dan is het altijd tijd voor wat lekkers. We slaan rechtsaf naar 14, Avenue de Villars, rechtstreeks naar Le Boulanger des Invalides.
    We hebben een plekje bij het raam en kunnen zo de hele winkel overzien. Rechts staat een houten bar waar een charmante Française een kopje koffie drinkt met haar twee dochters. Voor ons zit een man die onverstoord op zijn laptop blijft typen. Naast hem zitten een man en vrouw. De vrouw kijkt onophoudelijk op haar roze telefoon. We bestellen groene thee en twee koeken met verse frambozen. De bediening is uiterst vriendelijk en bestaat uitsluitend uit goed ogende mannen.
    Mijn dochter pakt haar potlood en begint te tekenen. Dit is het waar we voor komen. De franse sfeer en gemoedelijkheid.
    Eén van de dochters geeft haar moeder spontaan een zoen en ze vertrekken lachend de deur uit. De laptop wordt dichtgeklapt en ook de man rekent af. De tekening schiet al aardig op.
    Even ga ik naar het toilet achter in de zaak en loop langs de bakker die druk bezig is een nieuwe voorraad te bakken. Op de terugweg kan ik de verleiding niet weerstaan en neem nog twee koeken met fruit mee. Ook de man van de vrouw die nog steeds druk met haar telefoon bezig is rekent af. Hij pakt zijn jas en de “roze telefoon” wandelt met hem mee. Inmiddels is de winkel opnieuw volgelopen.
    We sturen een berichtje naar huis; “Tout va bien!” (Alles gaat goed!)
    De tekening is af, we maken plaats en gaan opgewekt verder.

    Leave a Reply

    Your email address will not be published. Required fields are marked *